علیه «له و علیه ویرایش»
بخش چهارم
ویرایش و نظام باورها (58 تا 63)
با توجه به عنوان و همچنین کلیت این مبحث، روشن است که اقتصادینیا قصد داشته فقط به یک سؤال پاسخ بدهد، و آن اینکه «جای اعتقادات دینی، مرامی، سیاسی و شخصی ویراستار [هنگام ویرایش متنی که با اعتقاداتش سازگار نیست] کجاست؟» (ص 60). یعنی اگر ویراستاری دارد متنی را ویرایش میکند که با اعتقاداتش سازگار نیست حق دارد بر اساس اعتقاد و باورهای شخصیاش دست به اصلاح و تغییر متن (یا به عبارت بهتر، اعتقادات و باورهای نویسنده) بزند یا نه.
علیه «له و علیه ویرایش»
بخش سوم
ویرایش و مفهوم نثار (ص 53 تا 58)
مبحث «ویرایش و روشنفکری» کتاب له و علیه ویرایش را در مقالۀ پیشین و بخش دوم از این سلسله مقالات بررسی کردیم. همان اتفاق یا اتفاقاتی که در مبحث اول این کتاب افتاده در این مبحث (ویرایش و مفهوم نثار) نیز رخ داده. یعنی اقتصادینیا بر اساس «توهم»، و نه بر اساس شواهد و مستندات و منطق، ابتدا پیش خودش و در ذهن خودش بی هیچ دلیل و مبنایی به این نتیجه رسیده که «ویرایش» و «نثار» با هم پیوند دارند، سپس سعی کرده در مورد این پیوند صحبت کند و بر آن صحّه بگذارد.
علیه «له و علیه ویرایش»
بخش دوم
ویرایش و روشنفکری (ص 15 تا 53)
اقتصادینیا این مبحث را اینطور و با این پاراگراف شروع کرده: «به نظر میرسد ویرایش در ایران با روشنفکری (intellect) پیوندی دارد. ویراستاران زیادی هستند که خود را جزو دستۀ روشنفکران میشمارند و شغل خود را یک عمل روشنفکرانه قلمداد میکنند. عینک دارند و کتابهای مرجع کتوکلفت، دقت و وسواس حسنه و البته گاهی هم غبغب پرباد! افرادی هم هستند که خودشان ویراستار یا حتی کتابخوان هم نیستند و تصوری عمومی از این حرفه دارند؛ اما ویراستاران را به سبب ارتباط با کتاب و دفتر، در حکم روشنفکران مینگرند و اگر فرضاً حرکتی غیرمدنی از یک ویراستار سر بزند، با تعجب میپرسند: «شما دیگه چرا؟!» به عبارت دیگر نهتنها ویراستاران خود را روشنفکر میپندارند، تلقی عمومی هم نسبت به آنان اغلب همین است».
علیه «له و علیه ویرایش»
بخش اول
مقدمه
پیش از اینکه کتاب له و علیه ویرایش، نوشتۀ سایه اقتصادینیا، در سال 1398 منتشر شود، من نه با نویسندۀ این بهاصطلاح کتاب کاری داشتم و نه با مطالب و ادعاهای پوچ و گزاف و بیاساس و آبکی این نویسنده که در مجلات و مطبوعات منتشر میشد (به هر حال سرنوشت ما مگس تاراندن نیست). من فرض را بر این گذاشته بودم که اقتصادینیا نیز مثل بسیاری دیگر در بازار نشر راه را اشتباه رفته یا اشتباه نشانش دادهاند یا بهعمد اشتباه انتخاب کرده تا نامی و نانی به کف آرد، و این را هم طبیعی میدانستم. اما وقتی دیدم مطالبی یا به عبارت بهتر «دلنوشتهها»یی را که قبلاً در مطبوعات و فضای مجازی منتشر کرده در میان دو جلد قرار داده و نام کتاب روی آنها گذاشته و احتمالاً برای کسب نام و نانِ بیشتر متوسل به فریب مردم شده، نتوانستم سکوت کنم و کاری با او و بهاصطلاح کتابش نداشته باشم و این بهاصطلاح کتاب بیمبنا و بیاهمیت را نقد نکنم.
نقد کتاب «نگارش و ویرایش»
بخش هشتم
در این بخش از مقاله همچنان به خطاهای نوعی از نظر سمیعی گیلانی در کتاب نگارش و ویرایش میپردازیم و نقد و بررسیشان میکنیم.
3) تعبیرهای نامناسب (ص 221 تا 223)
سمیعی ذیل این عنوان نوشته «تعبیر نامناسب انواع دارد که برای هریک از آنها شواهدی ذکر میشود». سپس چهار نوع تعبیر نامناسب را ذکر کردهاند: عامیانه و سبُک؛ تعبیر تکراری و مبتذل؛ صفتِ یا نسبتِ نامناسب؛ عناوین متعدّد یک واحد وجودی (entity).
نقد کتاب «نگارش و ویرایش»
بخش هفتم
در بخش پیشین به خطاهای نوعی (کاربرد فعل) از نظر سمیعی گیلانی پرداختیم و نشان دادیم که سمیعی تفاوت اسم و فعل و وجه وصفی و صفت مفعولی را نمیدانسته اما در مورد کاربردشان اظهار نظر کرده. در این بخش دیگر خطاهای نوعی از نظر سمیعی گیلانی را نقد و بررسی میکنیم.
شـد آنـکـه اهـل نــظـر بـر کنـاره میرفـتنـد